เว็บข่าวที่น่าสนใจ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
เว็บสาระและความบันเทิง
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
ตำรา ร่มบิน (พารามอเเตอร์)
|
พารามอเตอร์ หรือ ร่มบิน จีนเป็นชาติแรกที่พยายามทำร่มกระโดดลงมาจากหอสูงในราวปลาย
คศ.ที่ 15 ลีโอนาร์โดดาวินซี่ ( LEONARDO DA VINCI ) ได้ออกแบบร่มชูชีพทรงปิรามิดขึ้น เป็นรูปที่ดาร์วินซี่สเก็ตเอาไว้วัตถุประสงค์ก็เพื่อออกแบบอุปกรณ์ช่วยชีวิตจากอาคารสูงๆหลังจาก นั้นได้มีผู้ประดิษฐ์ร่มชูชีพแบบกลมมีโครงสร้างภายในที่เบาเพื่อช่วยในการเปิดร่มให้กางโดยปล่อยลง
จากบัลลูน |
ในปี คศ. 1785 จีน ปิแอร์ บลังชาร์ด นักบอลลูนชาวฝรั่งเศสได้ออกแบบสร้างร่มชูชีพโดยใช้ผ้า
ไหมมีโครงสร้างแบบพับได้นำร่มชูชีพแบบกลมมาใช้ในการสังเกตการณ์ของเรือดำน้ำทำกันโดย
ลากร่มชูชีพพร้อมทหารขึ้นสูงๆ หลังสงครามสงบประชาชนในเยอรมันและฮอลแลนด์ ได้นำร่มมา
ลากเล่นบนบกเพื่อความสนุกสนาน ร่มที่ใช้แบบกลมซึ่งควบคุมยาก
ตอนปลาย คศ. 1950 บริษัทไพโอเนียร์พาราชู๊ทได้พัฒนาร่มแบบกลมออกมาเป็นรุ่นพาราคอม
มานเดอร์ซึ่งสามารถลากได้ดีเหมือนกระโดดลงมา และร่อนได้ไกลกว่าแบบเก่าๆ แถมยังควบคุม
ได้ง่าย ตอนปลายปี 1948 ฟรานซิส เมลวิน โรกัสโล ( FRANCIS MELVIN ROGALLO) ได้คิด
ประดิษฐ์ปีกอากาศยาน โดยใช้แรงดันของอากาศรักษารูปทรงของปีกไว้ โดยทำออกมาเป็นว่าวและเครื่องร่อนจำลองเล็กๆและต้นแบบของปีกที่เรียกว่าปีกแบบโรกัลโลได้
เป็นต้นแบบของปีกร่มชูชีพ ร่มร่อน ร่มบินทั้งหลายครับ หรือเรียกชื่อปีกอีกอย่างหนึ่งตามหลักการ
เรียกปีกแบบ แรมแอร์( RAM-AIR PARACHUTE ) ดั้งนั้นถ้าจะยกย่องให้คุณโรกัลโลเป็นบิดา
แห่งวงการร่มร่อนก็ได้ถ้าไม่มีเขาป่านนี้เราไม่ได้บินร่มบินก็เป็นได้ครับ |
|
|
ในปี คศ. 1970 การเล่นลากร่มแบบแรมแอร์เป็นที่นิยมในประเทศอังกฤษ บางคนกล้าหน่อย
ก็ปลดเชือกแล้วร่อนลงเป้าหมาย ปัญหาก็คือร่มตกเร็ว เพราะออกแบบมาสำหรับกระโดดลงสู่เป้า
หมายให้เร็ว ทำให้เกิดการบาดเจ็บที่เท้า และได้มีการพัฒนากันมาเรื่อยๆ
ในปี คศ. 1983 สตีพ สไนเดอร์ ( STEVE SNYDER ) ได้นำเอาร่มแบบแรมแอร์มาทำร่มบิน
แบบโกคาร์ทหรือใช้ลูกล้อ ใช้เครื่องยนต์ 15 แรงม้า 2 เครื่อง รูปร่างคล้าย พาราเพลน
( PARAPLAN )ในปัจจุบัน
แอนดรูว์ ครอเลย์ ( ANDREW CEOWLEY ) และจอห์น ฮาร์บอท ( JOHN HARBOT ) ซึ่งเป็น
ผู้ผลิตร่มได้พัฒนาแก้ไขการควบคุม และการแลนดิ้ง ทำให้ได้ร่มสำหรับร่อนหรือพาราไกลดิ้ง
( PARAGILDING ) ให้พวกเราได้ใช้ร่อนกัน จอห์น ฮาร์บอทเป็นผู้ทดลองและเป็นครูฝึกร่มร่อน
คนแรกส่วนร่มบินแบบเครื่องสะพายหลัง คนแรกที่นำเครื่องยนต์มาสะพายบินก็คือคุณ ฟิลลิปชอก
กาเก้ ( PHILIPPE JEORGEAGUET ) ชาวฝรั่งเศล ปี 1988 ร่มบินเป็นอากาศยานที่ปลอดภัยที่สุด
ในโลกขณะนี้ อีกทั้งค่าใช้จ่ายก็น้อย ค่าน้ำมันชั่วโมงละไม่ถึงร้อยบาท ตัวเครื่องพร้อมปีกก็เพียง
แสนเศษๆ เท่านั้น ที่ว่าปลอดภัยเพราะปีกก็คือร่มชูชีพ เมื่อเครื่องดับก็ร่อนลงได้ปลอดภัย การ
ควบคุมก็ง่ายเลี้ยวซ้ายก็ดึงสายข้างซ้ายเลี้ยวขวาก็ดึงข้างขวา ไต่ระดับก็เร่งเครื่องลดระดับก็เบา
เครื่อง การเรียนก็ง่ายกว่าการขับเครื่องบินใช้เวลาใน การฝึกเพียง 3-7 วันเท่านั้น
ในประเทศไทยเราก็มีการสร้างร่มบินขึ้นในปี 2539 โดย นายศิลป์วิจักขณ์ จันทนานุวัฒน์
ได้พัฒนาและปรับปรุงให้มีสรรถนะเทียบเท่าของต่างประเทศ ขณะนี้ได้สร้างร่มบิน 2 เครื่องยนต์
ขึ้นมาอีกแน่นอน สมรรถนะสูงกว่าของต่างประเทศพารามอเตอร์แบบสะพายหลังชาวยุโรปเป็นผู้
ประดิษฐ์ขึ้นมาโดยมีส่วนประกอบต่างๆ จากรูปที่ 5 คือ
|
|
|
ตัวปีก หรือร่มจะประกอบด้วยปีก และสายร่มซึ่งโยงมาร่วมกันที่ไรเซอร์( RISERS ) ตัวปีกประกอบ
ด้วยผ้าชั้นบนและชั้นล่างทำด้วยผ้าไนร่อนริปสต๊อบ ( RIPSTOP ) ชนิดไม่มีรู ผ้าชิ้นบนและชิ้นล่าง
ถูกยึดติดกันด้วยริบ ( RIB ) โดยแบ่งออกเป็นช่องๆซึ่งเรียกว่าเซล ( CELL )ผนังของเซลจะเจาะ
ทะลุถึงกันเพื่อให้แรงดันเท่ากันทุกช่องตัวปีกด้านข้างจะโค้งลงทำหน้าที่เป็นตัวกันโคลง ( STABILIZER )สายร่มซึ่งทำหน้าที่ยึดระหว่างปีกกับสายไรเซอร์จะทำด้วยเส้นใยเคฟล่าร์
( KEVLAR ) ที่ใช้ทำเสื้อเกราะแต่ละเส้นก็รับน้ำหนักได้ร่วมร้อยกิโลบางเส้นก็ 150-220 กิโลคุณ
มั่นใจได้แน่กับความแข็งแรงของมันสายไรเซอร์รุ่นใหม่ๆ มีหลายเส้นตั้งแต่ 3-5 สายสายไรเซอร์ A
จะเป็นสายที่รวมสายร่ม จากชายหน้าของปีกส่วนสายไรเซอร์ B,C,D ก็จะจัดวางถัดไปส่วนชายหลัง
ของปีกจะโยงไปยังสายคอนโทรล สายไรเซอร์จะถูกยึดเข้ากับโครงเครื่องยนต์หรือชุดสายรัดตัว
หรือฮานเนส( HARNESS ) ด้วยคาราไบเนอร์ ( CARABINER ) ซึ่งแต่ละตัวสามารถรับน้ำหนักได้
เป็นหลายร้อยกิโล
ตัวโครงหลักอาจทำด้วยท่อสแตนเลสหรืออลูมิเนียมเพื่อรองรับเครื่องยนต์ตลอดจนสัมภาระต่างๆ
ส่วนตัวโครงกันใยพัดก็เช่นกันทำด้วยอลูมิเนียมเพื่อให้น้ำหนักเบาเครื่องยนต์ที่ใช้จะเป็นเครื่องยนต์ 2
จังหวะ เพราะให้แรงม้าสูงเมื่อเทียบกับเครื่องยนต์ 4 จังหวะซึ่งจะหนักกว่ากันเยอะ จากเครื่องยนต์ก็อาจ
จะติดตั้งใบพัดเข้าไปเลยสำหรับเครื่องยนต์ขับโดยตรง หรือถ้าใบพัดใหญ่ก็จะต่อผ่านพุลเล่( PULLEY )
ทดรอบลงส่วนถังน้ำมันส่วนมากแล้วจะติดตั้งไว้ข้างใต้เพื่อให้การโคลงตัวน้อย และปลอดภัยหากถังน้ำ
มันรั่ว ฮานเนสบางแบบก็สามารถถอดออกได้บางแบบก็เกือบตายตัวในรูปเป็นแบบที่เกือบตายตัวถอด
ได้แต่ก็ยากหน่อยตัวฮานเนสจะยึดเข้ากับโครงสร้างหลักซึ่งฮานเนสสมัยใหม่จะใช้ตัวล็อคแบบปลดเร็ว
ช่วยให้การถอดและใส่รวดเร็วขึ้น
|
|
